Na de drukke maar heel fijne feestdagen is het terug naar de dagelijkse orde hier in Mildura. Onze job als vine trainers bij Chalmers zit erop, gelukkig vond John ons een nieuwe job: inpakken van asperges, courgetten en squash (google die laatste maar eens, het zijn mini- gele-pompoentjes).
Wij zijn jullie echter nog het vervolg van onze reis met papa en mama Daniëls verschuldigd. Bij deze: na Margaret River trokken we naar Perth City. Wat ons betreft een geweldige stad, zeker eentje om op een te bezoeken-lijst te zetten!
Perth is groot genoeg om zijn eigen embleem te hebben.
Geen emoe, maar een zwaan. Betere keuze volgens Eveline hoewel het natuurlijk een vogel blijft.
In 1829 stichtten de eerste Britse kolonisten Swan River, later herdoopt tot Perth.
West-Australië werd pas in de 19e eeuw gekoloniseerd. Dat plan verliep niet zo vlot, de regering lokte vooral boeren naar deze staat door hen veel land te schenken. Zelfs deze steun in de rug kende slechts een beperkt succes, dus zat er niets anders op dan een bende convicts over te brengen.
De convicts waren dan ook verantwoordelijk voor de bouw van vele van Perths historische gebouwen zoals het stadshuis, government house en meer.
En wie weet ook wel deze oude brandweerkazerne (links op foto).
Niet enkel wij waren op stap, de plaatselijke schoolkinderen in hun ietwat gedateerde uniformen.
Links: gigaboom, biedt veel schaduw en is dus leuk om onder te wandelen.
Rechts: St. Mary's Cathedral, gebouwd in 1863.
Perth, waar "oude" en nieuwe gebouwen in harmonie leven.
Swan Bell Tower
Structuur opgetrokken uit koper en glas,
de bells komen van London's St. Martin-in-the-Fields Church en dateren van de 14e eeuw.
Voor we het vergeten: Eveline heeft van haar papa en oma een superfantastisch verjaardagscadeau gekregen: een fototoestel dat meer dan uitstekend werkt. Getuige: dit machien kan zelfs panoramafoto's maken!
Van op de Swan Bell Tower dit fantastisch zicht op de skyline van Perth.
De toren is met z'n 82,5 meter zeker niet de hoogste in de stad en al helemaal niet de hoogste die wij reeds bezochten, maar kon niet op het lijstje ontbreken.
Na onze stadswandeling genoten we van een welverdiend hapje en drankje aan de Swan River.
Met hernieuwde energie terug de stad in.
En Eveline kon haar nieuw speelgoedje nog wat testen met deze leuke kiekjes als resultaat.
His Majesty's Theatre,
het enige overgebleven Edwardian theatre in Australië.
En toen zagen we plots iets wat we niet konden weerstaan: Belgian Beer Café Westende.
De papa en de mama werden er spontaan (of op aandringen van Eveline) romantisch van.
We agree!
But hard to explain to people who call it French fries or chips.
Jawel: een echte Leuvense stoof aan de andere kant van de wereld!
Lichtjes gingen weer aan en voor ons was het tijd om naar "huis" te gaan.
Er stond namelijk een trip op het programma de volgende dag:
The Pinnacles Desert
Op 245 km ten noorden van Perth vind je het National Park Nambung.
The pinnacles zijn kalkstenen pilaren,
die door de eeuwen heen allemaal hun unieke vorm kregen,
hierbij geholpen door de natuur en het weer.
In dit bevreemdend landschap ontdekten wij links een pinnacle voor Nick: de enige echte seal-pinnacle!
Soms leek het ook wel alsof we op een heel raar kerkhof terecht gekomen waren.
Of op een andere planeet mag er ook eens gesprongen worden.
Waar toch wel enige inspaning voor nodig was met de hoge temperaturen.
Zeker de kilometers en de miljoenen te trotseren vliegen waard!
Gelukkig konden we dit landschap vanuit de auto bewonderen,
met airco en een minimum aan vliegen!
Wij volgden braaf het aangeduide pad.
En stopten af en toe om te poseren!
Smile!
In de verte zagen we plots sneeuw!
Hier noemen ze dit echter kustduinen.
Spooky stones!
Sommige tot 4 meter hoog, maar ook hun lange dagen zijn door erosie geteld.
Family picture. Ja Thomas, we dachten ook aan jou hoor.
En we lieten onze handtekening achter.
Back on the road to Perth.
Deze borden zie je vaak in Australië, maar op deze weg stonden ze niet voor niks.
Wilde emoes gespot en tot spijt van Eveline niet omver kunnen rijden.
Helaas wel veel andere roadkill gezien.
Neen, wij zijn niet verantwoordelijk.
Maar een foto hiervan kon niet ontbreken omdat het zo typerend is.
De zee zelf zagen we niet op onze weg, maar het landschap gaf haar aanwezigheid aan.
Tussenstop in een parkje en tot ons plezier zagen we levende kangoeroes.
Hoewel ze niet altijd zo levendig zijn...
Maar wat slapen betreft, wint dit beestje nog steeds!
Fremantle
Op zo'n 20 km van Perth ligt het charmante 19e eeuwse havenstadje Fremantle.
Wij slenterden door de pittoreske straten en kwamen naast mooie gebouwen ook the swan tegen.
We houden de foto's beperkt, maar raden jullie aan om dit leuke stadje zelf te gaan ontdekken!
Aquarium
Om de hitte te onvluchten en om ons bezig te houden tot aan onze nachtvlucht, trokken we op onze laatste dag in West-Australië naar het AQWA!
Dory!!
We trakteren jullie op enkele onderwaterprentjes.
Jellyfish
Onderwatertunnel met lopende band, ideaal om alle vissen goed te bestuderen.
Diep in de zee...
Deze vis is wel niet ons vriendje!
Aanschouw de zeer giftige lionfish, ook te bewonderen op eerdere blogposts.
Nog enkele merkwaardige creatures.
We mochten zelfs zeesterren aanraken.
Of ze al dan niet echt waren, was te betwisten.
Eén van de meest gevreesde dieren in Australië: de haai.
Walvissen zijn leuker!
Tenslotte hielpen we de zon nog een handje of twee.
In het kustdorpje Cottlesloe
In West-Australië zakt ze dus echt in de zee.
En HEY was tevree.
Dan moesten we helaas al naar onze laatste bestemming: Melbourne!
Maar eerst konden we nog wat genieten in de lounge.
Zien wat de nacht voor ons in petto heeft.
Later bleek: een vermoeiende vlucht naar de kou.
Good night & good luck vanuit
(eigenlijk Mildura maar bon):
Perth
Bevolking: 1,5 miljoen
Gesticht: 1829
Geen opmerkingen:
Een reactie posten