Beste blogvolgers,
Het is alweer een tijdje geleden... Deze keer is onze vertraging te wijten aan het feit dat de vines terug al onze aandacht opeisen. De babies zijn groot geworden dus er is veel werk voor ons :)
Maar we zijn jullie nog een verslag van onze reis met papa en mama Daniëls verschuldigd.
So here we go...
Op 22 november was het zover: na enkele daagjes Sydney voor de papa en de mama ontmoetten we hen in Alice Springs.
Op de luchthaven stonden we een geëmotioneerde mama Wis en papa Marcel op te wachten.
Ons reisschema (zie latere blog) was zo druk dat we besloten om alles met het vliegtuig te doen. Bill bleef in Mildura... En wij vertrokken deze keer met andere zorgen (bagagelimieten op vliegtuigen...).
Eens in het hotel, kregen we allerlei cadeautjes uit België, waarvoor een dikke dankjewel!!!
En ook een heuse voorraad zonnecrème!
Dankjewel papa Bart!!!
Voor de bezorgde mama Wis: er is al bijna 1 bus door, dus ja, wij smeren braaf!
Eerste avond en wij recht naar het lokale steakhouse.
Blijkbaar zagen we er erg hongerig uit, tja het harde boerenleven he...
MacDonnell Ranges
Onze eerste roadtrip in the outback, alsook wel the middle of nowhere.
Met huurauto weliswaar want Bill was zeker te zwaar voor onze bagagelimiet.
Wilde paarden, dus hier moesten we niet enkel oppassen voor losgelagen kangoeroes.
Funny face!
Standley Chasm
Nog steeds in het MacDonnell National Park, want dat is reusachtig!
The Chasm is eigenlijk een megakloof tussen heel grote stenen.
En dat leent zich natuurlijk voor een klein beetje trick photography.
De muren van de kloof zijn tot 80 meter hoog, kwestie van nog wat cijfers mee te geven.
Ellery Creek, Big Hole
Wauw!
Zwemmen in deze creek kan, maar is voor durvers want het water is ijskoud.
Poseren links en eenzame boom rechts.
Family picture
Zoals je op deze foto's kan zien, werd de gemiddelde temperatuur voor de regio op deze dag niet bereikt...
Gemiddeld 32° (tot 41°) werden er voor ons 19 met zelfs regen op onze eerste dag!
Simpson gap
60 miljoen jaar deed moeder natuur over het vormen van deze gap!
Rechts: reminder voor moesten we dat ondertussen nog niet weten...
Na al die mooie rooie rotsen was het tijd voor alweer een lekker etentje.
En dan op tijd naar bed om fris te zijn voor de grootste rots:
Ayers Rock
Uluru National Park
Na een rit van maar liefst 468 kilometer (one way en hier in Australië een afstandje van niks),
bereikten we één van de bekendste symbolen van dit land.
We trotseerden eerst de beruchte roadtrains!
Vrachtwagens met 3 tot 4 opleggers en dus basically monsters!
Ze stoppen voor niets of niemand dus oppassen geblazen.
Aangezien we in woestijngebied waren, zagen we ook wat dromedarissen.
Ze zijn niet native, maar ingevoerd en dan wild gegaan.
Even onze nieuwe Billy bijtanken (hebben we al vermeld dat het een lange rit was?).
Tankstations liggen hier tot 100 kilometer uit elkaar en zijn erg verlaten. Brrrr, check de film Wolf Creek! True story.
En dan eindelijk de grote rots.
Helaas is dit Mount Connor, vele toeristen mispakken zich hier aan, maar wij waren voorbereid als 1 van de 500.000 jaarlijkse bezoekers. Waar die allemaal zaten, was voor ons een raadsel.
This is the real thing!
Uluru of Ayers Rock
Deze klomp is een zandsteen monoliet die op op deze foto erg klein lijkt, maar in werkelijkheid rijst hij tot 348 meter hoog.
We kwamen steeds dichterbij!
De monoliet is maar liefst 600 miljoen jaar oud, vandaar misschien dat er enkele stukjes ontbreken...
Pas in 1985 werden de aborginals terug de eigenaars van hun meest heilige plaats.
Voor hen is het beklimmen van Uluru dan ook uit den boze. Het wordt ten zeerste afgeraden, ook omdat het zeer gevaarlijk is. Wij deden het niet, maar als je goed kijkt, kan je op deze foto enkele klimmers aan het werk zien.
Hier kan je zien dat de wandelaars schade aanrichten aan de oorspronkelijke vorm van de rots.
Moest er iets misgaan, kan je altijd naar beneden lopen en deze zeer moderne noodtelefoon benutten.
Waarschuwingen overal.
Omdat wij niet klommen, hadden we wat tijd om te poseren.
Dit beeld kan je ook ergens online met een filmpje terugvinden, wie zoekt die vindt! Tip: patat.
Gekke vormen en de boompjes dat zijn woestijneiken, ongezien in België!
Evan, de enige echte blanke Aboriginal, zou trots op Eveline zijn! De Uluru knuffelen!
Meer woestijneiken en groot contrast tussen levend en opgebrand.
Group shot!
Wij hebben veel gewandeld in ondertussen warmere temperaturen,
tot 30°, gelukkig airco en Adele in de auto.
Staat niet voor niets op de werelderfgoedlijst!
In de verte op 50 kilometer: de Kata Tjuta (betekent vele hoofden in aboriginaltaal en is nog 200 meter hoger en dus heiliger dan de Uluru), ook wel de Olgas genoemd.
Tricky
Kietel kietel
HEY was here!
Lange autorit met non stop Adele makes Marcel go less well.
Zo vader, zo dochter...
Wauw, en ja, we zagen een levende kangoeroe, spijtig genoeg was die te snel om te fotograferen.
Woohoo, een tegenligger, die zagen we niet vaak!
East MacDonnell Range
Emily & Jessie Gap
Opnieuw een belangrijke plaats voor de aboriginals.
Getuige: de rotstekeningen van onder andere caterpillars.
Zot zijn doet ook na 7 maanden in Australië nog geen pijn!
Zie de zon maar schijnen, we begonnen de gemiddelde temperatuur toch te geloven.
Corroboree Rock
Geen monoliet, maar een dolomieten rots.
En geen rode, maar een zwarte steen deze keer.
Ook wel gekke vormen en wie goed kijkt, ziet een venstertje.
Na het bezichtigen van vele rotsen en stenen was het tijd voor ons om Alice Springs te verlaten. Algemene indruk van dit stadje: de moeite als je mooie natuur wil zien en loco aboriginals. Voor de verhalen, contacteer ons even, we kunnen alleszins meegeven dat de gemeenschap in Alice Springs terecht strikte regels over alcoholgebruik hanteert. Foto's hiervan ontbreken wegens privacyredenen.
Op weg naar de luchthaven pikten we nog snel de basis van de echte Flying Doctors mee!
Die nog steeds om sponsoring vragen en wij hebben de indruk dat de cashflow in het ietwat vervallen Alice Springs zich beperkt tot de local liquor store...
Woestijn vanuit de lucht!
Ook vanop grote hoogte bleef de natuur ons verbazen.
Zoek Uluru tussen de wolken, wij deden dat ook!
Bills upgrade beviel ons zeer goed :)
En ook de mama en de papa waren blij!
Wij zaten in the Red Centre van dit soms wat onbewoond lijkende grote eiland in:
Alice Springs, Northern Territory
Inwoners: 26.305
Gesticht in: 1872
Dikke kussen, Nathalieke en Helene
Meer uitleg; zie mama Wis
Geen opmerkingen:
Een reactie posten