Yes we CANberra!

Oftewel Canberra'd want dat is wel al even geleden. Ondertussen zitten we in Mildura (staat Victoria) en zijn we weer goed aan het boeren. Jawel, wederom letterlijk. Hoewel erwten plukken  niet echt veel oplevert, hebben we ons daar de laatste week in gespecialiseerd. We plukken ons eigen gewicht dagelijks in erwten of zelfs meer! Gelukkig voor ons mochten we ook wat druivenstokken planten en ja, van onze boerenlabeur volgen ook foto's. Maar eerst moeten we jullie nog laten zien hoe onze reis met de Bercki-mannen verder verliep.

Dus: vervolg: Hoofstad Canberra is de enige stad die volledig volgens plan gebouwd is in Australië. Zoals sommigen onder jullie weten was er een heuse strijd voor de titel van Capital Down Under tussen Sydney en Melbourne. De gulden middenweg: het boerderijdorpje Canberra werd omgetoverd tot een heuse hoofdstad met als middelpunt een groot kunstmatig meer. Dit wordt geflankeerd door statige, imposante lanen en alles volgens het ontwerp van Walter Burley Griffin, een Amerikaans architect?! Een bezoekje kon dus niet ontbreken. We bleven er slechts twee nachten, maar vonden dit ruim voldoende, er valt niet erg veel te beleven tenzij de Australische politiek je mateloos boeit. 

Het meer: toepasselijk het Burley Griffin lake. Het water werd erin geleid door de 33 meter hoge Scrivener-dam en kwam van de Molonglo River. °1963

Met uitzicht op het oud parlementsgebouw vanop deze oever.

Mooie foto op verzoek van de papa.

Het nieuwe parlementsgebouw, gebouwd in 1988 met een bijzonder moderne architectuur voor die tijd (en ja, we hadden een expert mee :)

Nick wijst naar de vlaggenmast van 81 meter hoog. Kostplaatje van het hele gebouw 1.1 billion dollar, dit is begrijpelijk als je 48 marmeren optrekt om een eucalyptus-bos na te bootsen...

Zie links het Australisch ebleem met emoe (grote lelijke vogel, te bezichtigen op een vorige blogpost) en kangoeroe. Rechts: close-up van de vlag vanop het dakterras beter te bezichtigen. Op de vlag wordt het Southern Cross afgebeeld, neen dat sterrenbeeld kennen we niet in België, maar is aan de andere kant van de wereld bijna dagelijks te bewonderen (leve de slecht verlichte wegen!)

Recht tegenover het nieuw parlement: het oude parlementsgebouw. Opgericht in 1927 als tijdelijke verblijfplaats. Hoewel tijdelijk een rekbaar begrip bleek en 61 jaar werd.

Close-up oud parlementsgebouw.

En toen mochten even relaxen in de parlementaire tuinen!

Smile for camera please.

National Gallery of Australia; beschikt over meer dan 100.000 kunstwerken! Van aboriginal art tot Jackson Pollock: allen present.

Nick maakt liever zijn eigen kunstwerkjes, waarvan deze blog en onze trouwe volgers al vaker getuige waren.

Special event in Canberra: de Floriade. Blijkbaar zijn tulpen hier een hele belevenis.

En weer bewijs dat de lente gearriveerd is!

Ta ta ta ta - ta ta ta ta

Bonzai!

Niet meteen een typisch Australische foto, neen, we zijn niet in Holland geweest...

... maar wel in een Belgian Beer Café, met dank aan Floris :)

En dat ze gesmaakt hebben, die Australische Stella's!

Crazy Belgians!

De vreemdste attributen hebben ze hier om er toch een typisch Belgische bruine kroeg van te maken.

Happy Nick?

Yes, he CANstella!

Statige groeten uit:

Canberra, Australian Capital Territory, Australia

Bevolking: 339.500

Gesticht: 1911

Ingebruikname als hoofdstad: 1927

Ain't no Mountains Blue Enough

Na de drukte van grootstad Sydney kozen we voor een uitje in de natuur. De Blue Mountains liggen op zo'n 2 uur rijden en zijn sinds de bouw van de naar verluidt steilste spoorweg ter wereld in 1880 een populaire vakantiebestemming van welgestelde stedelingen om Sydney's warme zomers te ontvluchten. Vooraleer de spoorweg er kwam, werden er verschillende expedities ondernomen om over dit gebergte te geraken. De inzet was hoog want men dacht er China te vinden en voor de vele Engelse gevangenen zou dit weleens vrijheid kunnen betekend hebben.

Onze expeditie was van een andere soort, wij gingen op walkabout met een aboriginal om zo hopelijk iets over deze cultuur te ontdekken. Boy, were we in  for a surprise...

Onze gids Evan, was een boomknuffelaar van het eerste uur.

Geen boom of steen of plant konden we voorbij lopen zonder die even te aaien.

Eigenlijk was de grootste verrassing het feit dat Evan net zo blank als ons was. Toch beweerde hij aboriginal te zijn. Kortom, het kwam allemaal een beetje vreemd over.

We leerden wel enkele aboriginal-gebruiken zoals eucalyptus-blaadjes gebruiken om de neus te ontstoppen.

En we zagen enkele mooie grotten op onze (volgens sommigen te) lange tocht.

Toegegeven: dit was een speciaal plekje.

We leerden ook knutselen.

Zie links de enige echte blanke (ab)original.

En rechts een jungle-schommel.

We were one with nature?

Toch wel wat mooie uitzichten eens we boven de beboste dalen rezen.

Bushwalking sunset

Veel eucalyptusbomen!

Na onze speciale ervaring in de bush met de nog specialere gids, konden we ontspannen in het idyllische stadje Katoomba. Hier zagen we de Blue Mountains in hun volle glorie vanop Echo Point.

Familiefoto met werelderfgoed op achtergrond.

The Three Sisters!

De legende gaat dat een tovenaar drie zussen in steen veranderde om hen te beschermen tegen de avances van drie jonge mannen. Helaas voor de zusjes overleed de man voor hij hen weer naar hun menselijke gedaante kon omtoveren. Hun trieste lot is dat ze ook vandaag versteend de blikken van vele bewonderaars moeten blijven trotseren.

De papa heeft het niet zo op de hoogte en bekijkt het allemaal veilig vanop een afstand.

De Blue Mountains danken hun naam aan de blauwe waas die boven de valleien hangt. De kleur wordt veroorzaakt door het zonlicht dat breekt op een damp van eucalyptusolie en stofdeeltjes.

Ook al worden ze bergen genoemd, toch willen we even verduidelijken dat het hier een zandsteenplateau betreft. Kwestie van aardrijkskunde-liefhebbers niet op hun tenen te trappen.

On our way to meet the three sisters real closeby.

Steile afdaling.

Mooie beloning!

En de zon scheen!

Cheers uit

Katoomba, Blue Mountains, New South Wales,

Bevolking: 7.623

Gesticht in: 1879

Wij verlieten Katoomba en trokken door naar de hoofdstad van Australië,

neen, niet Sydney,

neen, ook niet Melbourne, maar...

Zie ZOO en zo

Australië staat bekend om haar inheemse fauna met bijzondere beestjes. We hebben er al veel gespot (zowel levend als dood), maar met ons Belgisch bezoek kon een tripje naar de zoo niet ontbreken.

Dus wij trokken ferrygewijs naar Taronga Zoo.

Toch iets comfortabeler dan die speedboot van gisteren.

En de haven van Sydney, dat betekent nogmaals een goed zicht op dat welbekend gebouw.

Een blik op Syndey's oudste buurt: The Rocks.

Straks gaan we daar zelf een kijkje nemen.

En we vaarden langs de Harbour Bridge, een zeer toeristische attractie.

Voor (te veel) geld kan je ze onder begeleiding beklimmen. Donaties zijn welkom :)

Deze typische foto konden we jullie niet weerhouden.

Jammer van de wolkjes maar nog steeds mooi mooi mooi.

We zouden bijna vergeten: nog even met getallen goochelen:

De overspanning van de brug bedraagt 503 meter,

de top ligt 135 meter boven zeeniveau en het staal weegt maar liefst 39.006 ton!

Breedte: 49 meter (of anders gesteld: 8 baanvakken, 2 spoorlijnen, een fiets- en zelfs een voetpad).

En toen waren we klaar voor de zoo.

Meet the seal.

Voor impressies van zeehonden, contacteer Nick.

Met meer dan 4.000 verschillende beestjes uit alle hoeken van de wereld en het ongeloofelijke uitzicht, is Tarongo Zoo een heuse belevenis.

Eveline loved the birds

(Zet Eveline eens bij een vogel en zie wat er gebeurt)

Aziatische olifanten die zich blijkbaar goed thuis voelen in Oz.

Ook een grappig dier: de lemuur.

Maar we wouden natuurlijk heel graag Aussie animals zien, dus onze tocht ging verder.

A zoo with a view!

Or two.

Jeej, we ontmoetten een echt Aussie creature, de Tasmanian Devil (denk aan de cartoon).

De devil is één van de weinige vleesetende buideldieren en wordt ook weleens de Australische hyena genoemd, omdat beide dieren vooral aaseters zijn. Zijn gegrom is huiveringwekkend, vandaar dat hij de naam duivel mag dragen. Geen katje om zonder handschoenen aan te pakken en de geur is ook niet bevorderlijk voor zijn imago. Per dracht werpt een devilin zo'n 40 kleintjes hoewel er in haar buidel slechts plaats is voor 4. Conclusie: raar beest met rare gewoontes. Toch vinden velen het jammer dat ie met uitsterven bedreigd is en gelukkig zijn er verschillende kweekprogramma's.

Ook Australisch en met uitsterven bedreigd: seals en sea lions.

Neen, dit is geen kangoeroe, maar de zeer verwante wallaby.

Verschrikkelijk schattige en lieve diertjes die we verder op onze reis van dichterbij mochten ontmoeten.

Deze tamzakken zijn wel echte kangoeroe's.

Deze buideldieren luieren graag overdag en zijn 's nachts wat actiever (met als trieste bewijs de roadkill die we al vaak zagen).

Tja.

Een wakkere koala, het bestaat!

Wij zagen hem dus tijdens zijn 2 wakkere uren per dag.

De kaketoe is een zeer romantische vogel. De beestjes zijn monogaam en praten heel wat af.

Verwant aan papegaaien en veel voorkomend in Oz.

Sommige soorten kunnen tot 80 jaar oud worden.

Bijna...

Nog even verkennend snuffelen.

En bingo!

De giraffen waren op zoek naar meer...

Nog even de skyline vanuit de kabellift opslaan.

The Rocks

En dan is het tijd voor The Rocks,

zoals al vermeld Sydney's meest historische buurt.

Hier kwamen de eerste convicts aan op het einde van de 18e eeuw.

Hoewel de wijk er nu hip en gezellig uitziet, zag het verleden er heel wat groezeliger uit. Huisjes van plezier, duistere kroegen, losgeslagen struikrovers en zeelieden die al 3 maanden geen land of vrouw hadden gezien. Allemaal ontmoetten ze elkaar hier en toen brak de pest uit in 1900. We moeten er geen tekening bij maken, de marginale driehoek is er niets tegen.

Maar nu is het hier aangenaam vertoeven en slenteren tussen de pittoreske straatjes waar oude pakhuizen werden omgetoverd tot hippe winkeltjes en gallerijen.

Gegroet!

Uw correspondenten vanuit

Sydney, New South Wales, Australia

Bevolking: 4,575 miljoen

Gesticht: 1788