Goodbye Gundagai...

G'dday there,

Omdat we al zo lang niet geblogd hebben, trakteren we jullie vandaag op maar liefst 2 posts. Er is heel wat veranderd sinds onze laatste berichten. Het werk in Gundagai was aangenaam, maar door de regen konden we niet elke dag werken. Omdat we nog een eind van de apple farm logeerden, betekende dat toch elke ochtend opstaan en naar het werk rijden om te horen of onze workplace safe enough was. Natte ladders en grond zijn namelijk niet geschikt voor accident-prone-gevallen. Onze baas Steve was super en probeerde ons nog daar te houden, maar wij dachten een nieuwe job gevonden te hebben op 1.500 k van Gundagai. Samen met onze medebewoners vertrokken we in karavaan naar Caboolture in Queensland.

Charlie rijdt steeds met ons mee!

Het werd een beetje het verhaal van de tien kleine negertjes, maar dan met 14. De eerste 2 vielen af ter hoogte van Sydney wegens een lek in het koelingssysteem van de motor. 2 anderen besloten om bij de eerste afvallers te blijven, de auto te laten maken en dan noordwaarts te komen. Ondertussen waren we met z'n tienen onderweg naar warmere oorden, met als overnachtingsplaats het surfdorpje Byron Bay. En ja, we zagen de zee!!

Na het eerste nachtje in de auto tuften we verder richting Caboolture. Wat daar gebeurde, kon zo uit een film gegrepen zijn. Ons working hostel had meer weg van een kraakpand en er ontbraken ook enkele ramen. Maar geen probleem, de deur was wel net gemaakt. Het zogenaamde overaanbod aan werkgelegenheid bleek ook niet echt aanwezig. Alle backpackers die in de val waren gelopen en dus effectief daar verbleven, raadden ons aan om zo snel mogelijk weg te gaan. Wij namen hun raad ter harte en trokken dan via Logan (de thuisstad van onze Aussie reismaatjes) naar Brisbane.

Gevolg: we bevonden ons in een erg grote stad zonder werk en slaapplaats. Gelukkig kende Tina (Duitse reisgezel) iemand in Brisbane en mochten we daar op de oprit kamperen. Brisbane city is echt de moeite, maar wij zagen vooral de bib (gratis internet) om een nieuwe job te vinden. Niet gemakkelijk voor 14 personen! Gelukkig hadden we al contact met Sue van Ready Work Force in Stanthorpe en vond zij een job voor ons: als appelplukkers! Wat maakt dat wij de volgende afvallers van het reisgezelschap zijn. De farm waar we morgen beginnen neemt namelijk enkel meisjes aan. De rest begreep onze beslissing en zo zijn onze wegen weer gescheiden.

Brisbane by night

Morgen beginnen we dus aan onze eerste werkdag op een nieuwe farm heel ver weg van de oude. We moeten niet langer in de auto slapen want dankzij Neil & Ruth (een gezellig koppel op leeftijd) vonden we een aangenaam dak boven ons hoofd hier in Stanthorpe. Onze chalet delen we ditmaal met 4 andere appelplukkers. Helaas hebben we hier geen creek en zijn de kamers minder nieuw, maar het is dik in orde. Nu nog zien hoe onze nieuwe werkgever (een koppige Italiaan blijkbaar) morgen meevalt. Het werk zal zwaarder en gestructureerder zijn want we gaan nu appels voor in de winkel plukken in plaats van appelsap-appels.

We hebben stiekem wat heimwee naar Gundagai, maar we zullen het hier ook wel redden! Als afsluiter toch nog wat plaatjes uit ons farmerbestaan in Gundagai. Op de foto's: Paul die z'n schapen hoedt, onze chalet en onze appeloogst & outfit (spiderproof en geen natte voeten!).

Slaapwel,

Evelyn & Helen (as good as it gets)

Verhuizen zonder vs met wieltjes

Zo verhuis je dus een valies zonder wieltje toch met wieltjes! Dit waren enkele foto's van in Sydney nog. Die van Gundagai volgen spoedig samen met de gebeurtenissen van de laatste dagen, we hebben wat te vertellen, maar nu moeten we eerst onze nieuwe boer gaan ontmoeten. Naar het schijnt geen gemakkelijke mens, dus dat belooft.

Veel liefs en tot gauw,

Beck & Decker zonder schaapgemekker, maar we vinden appels nog steeds lekker!

Hi from close to Gundagai

Oy mates,

De eerste dag appels plukken zit erop! Gisteren zijn we om plaatselijke tijd 6u30 aan de slag gegaan. En we kunnen jullie verzekeren dat het hier dan heel koud is! Hoewel het hier nog maar herfst is, vriest het 's nachts al in dit gebied. Gelukkig plukken bevroren appels gemakkelijk en eens 's middags verwarmt de zon ons en is het hier aangenaam warm. Plus we hebben heel warme kleding en goede handschoenen (ook handig om de spinnen en spinnenwebben te verwijderen).

We hebben een onderdak gevonden in een chalet gelegen op een schapenboerderij. Het is echt een idyllisch plekje met een creek + watervalletje in onze tuin/wei. Gewoon wat opletten dat de schapen niet gaan lopen als we door hun weides moeten met Bill: poortjes sluiten en dat is in orde. Schapenhoeder Paul legde de chalet nieuw aan om schaapscheerders onderdak te bezorgen in het scheerseizoen. Nu mogen de schaapjes hun vacht nog houden, dus zijn wij de eersten die in de chalets verblijven en we hebben alle nodige comfort (neen, geen luxe maar hoeft niet). Onze medebewoners zijn een bont gezelschap uit Engeland, Duitsland, Canada en Australië zelf. We werken allemaal samen op de apple farm die op een halfuurtje rijden ligt.

Ons paradijsje heeft wel een prijsje: internet en gsm werken niet op de schapenboerderij en niet op de apple farm. Wij gaan dus heel moeilijk bereikbaar zijn de komende weken. Maar we proberen regelmatig - naargelang de werkuren, vermoeidheid en naft - naar een stadje met verbinding te komen. Vandaag bloggen we uit Tumut moesten jullie het willen checken met Google Maps. We hebben onverwacht een dagje verlof nu, maar die daagjes zullen schaars zijn.

Tot binnenkort met meer nieuws en beeldmateriaal,

Veel liefs,

Evelyn & Helen (onze nieuwe roepnamen aangezien de uitspraak van onze originele namen wat moeilijk ligt)

Appeltjes voor de dorst

Howdie,

Supergoed nieuws hier beneden: morgen verlaten we Sydney! Sinds vandaag zijn we de trotse eigenaars van Bill (ja, we hebben onze auto een naam gegeven). De eerste keer aan de verkeerde kant van de weg rijden zit er dus op. Met als vuurdoop Sydney city center voelen we ons klaar om aan het avontuur te beginnen. Of dat hopen we toch. Links rijden is echt gek! Zo pinken we soms met de ruitenwissers – staan dus waar wij richtingsaanwijzers verwachten. De linkervoet is met vakantie dankzij de automatische bediening en de R staat blijkbaar voor achteruit (Reverse) in plaats van voor Radio J. Neen, dat laatste wisten we gelukkig dankzij de 10 minuutjes rijles van een vriendelijke Fransman. Voorlopig blijft links rijden vreemd, maar we gokken dat we er snel aan zullen wennen. Eveline doet alvast haar best zoals jullie kunnen zien.

Hopelijk heeft het geloond want morgen trekken we landinwaarts. Doel: bereik target point zonder extra blutsen/schrammen. Ter verduidelijking: Eveline is een beetje mank omdat ze de weinige putten in de stoep steeds weet te vinden (neen, hier zijn geen kasseien en de voetpaden liggen er goed bij hoor). Gevolg: voet meermaals omgeslagen en enkel nu in steunverband. Ondertussen tuimelde Helene uit het stapelbed (ja, van het bovenste bed anders bespaarden we jullie deze anekdote). Gevolg: blauwe knie, schouder, heup en een mooie wond op de elleboog.

Dan Bill nog: onder ons voogdijschap doet hij het voorlopig goed, maar zijn vorige eigenaars hebben hem toch wat blutsen bezorgd. Och, zo passen we wat bij elkaar denken wij dan - allemaal wat accident prone tegenwoordig hoewel het al weer even niet geregend heeft!

Dit toegetakelde gezelschap start dus morgen aan de missie naar target point: boer Steve in Gundagai, meer bepaald op zoek naar appels. Jullie lezen het goed: wij hebben een job! Normaalgezien beginnen we deze zaterdag voor een tijdje 7 dagen op 7 te plukken, tenzij blijkt dat boer Steve ons in de appelmoes wil draaien, dan is het Bill to the rescue en gaan we alsnog aardbeien zoeken!

Geniet daar van de lente, wij geven als afsluiter nog wat kiekjes mee van Sydney waar de herfst in zijn volle glorie is.

  

Dat was het voor vandaag, nu bedtijd hier al, morgen weer een drukbezette dag. We houden jullie zo goed mogelijk op de hoogte, maar weten niet hoe het met de internet-ontvangst gesteld zal zijn in Gundagai...

Alleszins, 

No worries mates!

Bercky, Danny & Bill(y)

Job hunting, sightseeing and still some jetlagging

Hey up above,

Tijd voor een kleine update!

Omdat we nog wachten op papierwerk en de internationale betaling vooraleer we met de auto kunnen wegrijden, vertoeven wij nog steeds in Sydney. Ondertussen verhuisden we van de hippe wijk Potts Point bij Kings Cross naar het Central Business District bij Chinatown. Van een upgrade qua hostel kunnen we niet echt spreken. Gelukkig verhuizen we alweer binnen 2 dagen...

Onze uitstapjes staan hier vaak in teken van administratie en informatie. Toch zagen we al enkele pareltjes die deze stad te bieden heeft:

Inderdaad, zie hierboven het Opera House en de Harbour Bridge, bij valavond waardoor de foto's wat aan kwaliteit moesten inboeten.

Ondanks het nog altijd niet 100 % aangepaste slaapritme, hebben we ook wel wat kunnen ontspannen en genieten. Onderstaande foto's in een zeer aan te raden Thais restaurant naast de deur (alleen jammer dat ze karaoke organiseren in het weekend waardoor onze bedden meeswingen op de nieuwste Thaise deuntjes).

Merk trouwens op hoe oranje de Fanta hier is!

Voor de rest hopen we jullie binnenkort goed nieuws over een job te kunnen brengen. We kunnen hier nog niet te veel over kwijt, want Eveline is mogelijk nog niet genezen van haar accident-prone-heid, hoewel het hier al twee dagen niet heeft geregend! Een tipje van de sluier: er zit een kans in dat we de vruchtjes iets hoger zullen moeten gaan zoeken...

Een dikke zoen,

Eveline & Helene op zoek naar een slaapgelegenheid met meer aandacht voor hygiëne!